லைக்குகள், பகிர்வுகள், பின்தொடர்புகள் ஆகியவை ஒரு “டிஜிட்டல் சந்தை” என சித்தரிக்கப்பட்டது மிக வலுவான காட்சி. பாரம்பரிய சந்தையில் பொருள்கள் விற்கப்படுவதைப் போல, இங்கு “அடையாளங்கள்” (identities) விற்பனைக்குத் தயாராகின்றன.

—

விளக்கம் (Unpacking the Poem)

இந்த கவிதை நமது டிஜிட்டல் நிழல்-சுயத்திற்கு (digital avatar) ஒரு சோதனைச் சான்றாகும். இது நமது ஆன்லைன் மற்றும் ஆஃப்லைன் அடையாளங்களுக்கு இடையேயான பிளவை ஆராய்கிறது.

· வரி 1 & 2: லைக்குகள், பகிர்வுகள் நிரம்பிய சந்தையில் / குறியீட்டின் ஆடை உடுத்தி ஈகோ அலைமோதுகிறது.

  · சமூக ஊடகம் ஒரு பரிமாற்றம் நடக்கும் “சந்தை”யாக சித்தரிக்கப்படுகிறது. இங்கே, நமது “ஈகோ” (சுயம்) தரவு மற்றும் அல்கோரிதங்களால் செய்யப்பட்ட “குறியீட்டின் ஆடை” (code’s garment) அணிந்து, வெளிப்புற அங்கீகாரத்தின் அலைகளில் “அலைமோதுகிறது”. இது வெளிப்புற வெற்றியால் வரையறுக்கப்படும் ஒரு அடையாளத்தை சித்தரிக்கிறது.

· வரி 3 & 4: பார்வையாளர்கள் அழுகிய தக்காளி போல / மீம்களை வீசுகின்றனர்—

  · ஆன்லைன் பார்வையாளர்கள் (audience) கடுமையான விமர்சனம், கேலி அல்லது தவறான தகவல்களைக் கொண்ட மீம்களை “அழுகிய தக்காளி” (rotten tomatoes) வீசும் கூட்டமாக சித்தரிக்கப்படுகின்றனர். இது டிஜிட்டல் வன்முறை மற்றும் கலாச்சார நஞ்சைக் குறிக்கிறது.

· வரி 5: அனாதை உண்மை நிழல் சாலையில் மெதுவாகச் சொல்கிறது.

  · இது கவிதையின் மையக் கருத்து. அனைத்து டிஜிட்டல் கலவையின் பின்னணியில், “உண்மை” ஒரு “அனாதை” (orphan) போல் உணர்கிறது—கைவிடப்பட்டு, கவனிக்கப்படாமல். அது முக்கிய சாலையில் அல்ல, ஆனால் ஒரு “நிழல் சாலையில்” (alley of shadows) மெதுவாக, ஒலியெடுக்காமல் (“சொல்கிறது” என்ற வினைச்சொல் அதன் அமைதியான, வலுவற்ற தன்மையைக் குறிக்கிறது) நகரும்.

· வரி 6 & 7: மின்சாரத் திரைகள் மறைக்கும் ஒளியைத் தேட வேண்டாம். / எண்களின் அளவுகோல்களில் உழைப்பை வீணாக்க வேண்டாம்.

  · கவிதை நமது தேடலை மீள்-இயக்கும். வெளிப்புற, செயற்கை ஒளி (லikes, views) மற்றும் புறம்பான அளவீடுகள் (metrics, analytics) ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்த வேண்டாம் என்று அது எச்சரிக்கிறது. இவை “மறைக்கும்” (conceal) வல்லமை கொண்டவை, வெளிப்படுத்துவதில்லை.

· வரி 8 & 9: சடங்குகளை களைந்து, இதயத்தின் நிசப்த துடிப்பை உணருங்கள். / கருணையின் மொழிக்கு மறுமொழி தேவையில்லை.

  · இங்கே தீர்வு வழங்கப்படுகிறது. டிஜிட்டல் “சடங்குகளை” (rituals – தினசரி ஸ்க்ரோலிங், போஸ்டிங்) கைவிட்டு, உள்ளே திரும்பி, இதயத்தின் “நிசப்த துடிப்பை” (silent pulse) உணர வேண்டும். இறுதி வரி மிகவும் சக்திவாய்ந்தது: “கருணையின் மொழிக்கு மறுமொழி தேவையில்லை.” உண்மையான அன்பு மற்றும் இரக்கம் (கருணை) என்பது ஒரு பதிலுக்காக (a reply, a retweet, a like) காத்திருக்காத ஒரு மொழி. அது அதன் சொந்தத்தில் முழுமையானது.